بیمه ایران - نمایندگی رفوگربیمه دیجیتال

مرجع مشاوره و صدور بیمه نامه های تخصصی (کیفیت محصول، سفرهای خارجی، حمل و نقل بین الملل، تجهیزات الکترونیکی و انواع بیمه نامه های مسئولیت و مهندسی)

هرچند تعاون، معاضدت و همكاري و كمك به همنوع در ايران سابقه بسيار طولاني دارد، لكن متاسفانه در اين زمينه مطالعات كافي در متون تاريخي و ادبي انجام نشده است .اگر چنين مطالعاتي صورت گيرد چه بسا اطلاعاتي گرانبها بدست آيد. به نقل از شاهنامه فردوسي، به هنگام سلطنت بهرام گور ساساني نوعي تامين اجتماعي وجود داشته كه زيان خسارت ديدگان از خزانه دولت جبران مي شده است .
فردوسي در فصل "سخت گفتن بهرام گور به سرداران از داد” چنين ميگويد:
                 گر ايدون كه باشد زيان از هوا
                                                                          نباشد كسي بر هوا پادشاه
                 چو جايي بپوشد زمين از ملخ
                                                                          برد سبزي كشت مندان به شخ
                 تو از گنج تاوان آن بازده
                                                                           به كشور زفرموده آواز ده

اين متن حاكي از وجود تامين براي كشاورزان در مقابل حوادث جوي و زيانهاي ناشي از آفات كشاورزي در آن عهد بوده است و اين خسارات از محل گنج (خزانه دولت) پرداخت مي شده است.
فردوسي در جاي ديگر گويد:

                 وگر برگذشته زشب چند پاس
                                                                          بدزدد ز درويش دزدي پلاس
                 به تاوانش ديبا فرستم ز گنج
                                                                          بشويم دل غمگساران ز رنج
                 و گر گوسفندي برند از رمه
                                                                          به تيره شب و روزگار دمه
                 يكي اسب پر مايه تاوان دهيم
                                                                          مبادا كه بر وي سپاسي نهيم

در اين ابيات به تامين مردم در مقابل دزدي اشاره شده است و زيان ناشي از دزدي خواه مال و يا احشام از خزانه دولت تاوان داده مي شده است. با دقت بيشتر در اين متن دو مطلب قابل توجه استنباط مي شود:
1-    تاوان زيان ناشي از دزدي ارزنده تر از ارزش شي بسرقت رفته بوده زيرا درمقابل پلاس، ديبا و در ازاء گوسفند، اسب به زيان ديده داده مي شد.
2-    جبران زيان جنبه ترحم و صدقه نداشته بلكه از وظايف دولت محسوب مي شده و بهمين جهت بدون سپاس (منت يا لطف) صورت مي گرفته است.
پيدايش و رواج بيمه به مفهوم امروزي آن درايران سابقه چنداني ندارد. تحقيقات انجام شده حكايت از اين دارد كه در سال 1308 هجري قمري شخصي بنام "لازاريونياك" امتياز تصدي امور بيمه را براي مدت 75 سال از ناصرالدين شاه قاجار دريافت مي كند. لكن كار اين شخص روسي پيشرفتي نميكند و بعلت عدم اجراي مفاد قرارداد حق امتياز از او سلب مي شود. در حدود سال 1280 هجري شمسي دو موسسه بيمه روسي بنام  "نادژدا" و "كافكار مركوري" در ايران شروع به فعاليت كردند. انقلاب اكتبر شوروي كار اين دو موسسه تزاري را متوقف كرد. مدتي پس از انقلاب اكتبر فعاليت آنها بوسيله يك شركت بيمه دولتي بنام "گستراخ" دنبال شد. كار  نمايندگي اين شركت تا سال 1358 كه بيمه در ايران ملي شد ادامه يافت. علاوه بر اين چند شركت بيمه انگليسي و آلماني و سويسي و لبناني نيز در ايران نمايندگي تاسيس كردند. بطوريكه در سال 1310 پيش از ده شركت يا نمايندگي خارجي در ايران فعاليت داشتند.
فعاليت شركت هاي بيمه خارجي در ايران كه در بدو امر لازم شناخته ميشد، بصورتي درآمده بود كه براي اقتصاد ملي به جاي نفع، زيان آوربود. از يكسو اين شركت ها با استفاده از عدم اطلاع بيمه گزاران در مقابل پوشش هاي محدود، حق بيمه كلاني مطالبه و دريافت مي كردند و به بهانه هاي گوناگون از پرداخت خسارت شانه خالي ميكردند و از ديگر سود سالانه مبالغ قابل توجهي ارز به صورت حق بيمه از كشور خارج مي شد. بدون آنكه معادل آن بصورت خسارت به مملكت وارد شود. وضع بي بند و باري پيش آمده بود كه بهيچوجه مناسب اقتصاد ملي و رفاه جامعه نبود.
براي مقابله با اين وضع قانون بودجه 1314 به دولت اجازه داد مبلغ بيست ميليون ريال براي تاسيس يك شركت بيمه ايراني اختصاص دهد. بدين ترتيب در 15 آبان 1314 شركت بيمه ايران با سرمايه بيست ميليون ريال تاسيس و روز 15 آبان در ايران روز بيمه ناميده شد.
پس از تاسيس شركت بيمه ايران، موضوع تدوين مقررات خاص بيمه به ميان آمد. زيرا محاكم بعلت عدم آشنائي به بيمه كه حتي در بعضي موارد با شرايط مخصوص معاملات تجاري اختلاف دارد موجب نارضايتي بيمه گر يا بيمه گزار يا هر دو را فراهم ميكردند. لذا قانون بيمه در 36 ماده تهيه و در هفتم ارديبهشت ماه 1316 از تصويب مجلس گذشت.
علاوه بر قانون بيمه بتدريج قوانين و مقررات ديگري نيز وضع شده است كه هريك از آنها تامين كننده هدف معيني است، لذا از نظر اهميت هيچ يك از آنها نميتواند با قانون بيمه برابري كنند. اهم آنها عبارتست از :
1-    تصویبنامه مورخ 12/09/1331 هئيت وزيران كه علاوه بر تائيد و تنفيذ تصويبنامه هاي قبلي درباره موسسات بيمه، تا مدت ده سال ديگر بر كار موسسات بيمه حكومت كرده وتكليف بيمه هاي دولتي و اتكائي اجباري و نظارت بر موسسات بيمه غير دولتي را تعيين كرده است.
2-    قانون بيمه اجباري مسئوليت مدني دارندگان وسايل نقليه موتوري زميني در مقابل اشخاص ثالث مصوب 1347  كه بموجب آن بيمه مسئوليت وسايل نقليه از اول سال 1348 اجباري شده است.
3-    قانون تاسيس بيمه مركزي ايران و بيمه گري مصوب خرداد 1350 كه بموجب آن اولا "سازمان مستقلي براي نظارت بر عمليات بيمه اي و قبول اتكائي اجباري از شركت هاي بيمه بطور مستقيم بوجود آمده است. ثانيا براي انجام عمليات بيمه يعني بيمه گري ضوابطي تعيين نموده است.
4-    قانون الحاق ايران به سيستم بين المللي بيمه مسئوليت مدني وسايل نقليه (كارت سبز). بموجب اين قانون كه در سال 1356 بصورت ماده واحده اي از تصويب گذشت، بيمه مركزي ايران مكلف شده است كه دفتر ايراني بيمه بين المللي مسئوليت مدني وسايل نقليه را كه اصطلاحا "كارت سبز" ناميده ميشود، تاسيس و اداره كند. هدف از برقراري اين سيستم، معتبر شناختن بيمه نامه هاي صادره در يك كشور عضو در ديگر كشورهاي عضو است و نتيجه آن تسهيل امر مسافرت با وسايل نقليه و حمايت از زيان ديدگان و مسئولين خسارت براساس مقررات جاري در كشور محل حادثه ميباشد.
قبل از اينكه به بحث مقدماتي خود خاتمه دهيم ذكر دو نكته ضروري مي نمايد:
1-    تا سال 1331 بيمه اجتماعي كارگران مشتمل بر بيمه حوادث و امراض حرفه اي كه بوسيله شركت سهامي بيمه ايران انجام ميشد، با تاسيس بيمه هاي اجتماعي كارگران كه بعدا "به سازمان بيمه اجتماعي" و سپس به "سازمان تامين اجتماعي" تغييرنام داد، به سازمان مذكور منتقل شد و بيمه كارمندان دولت و فرهنگيان نيز تا سال 1341 بوسيله شركت سهامي بيمه ايران صورت مي پذيرد. پس از تشكيل سازمان خدمات درماني، اداره بيمه درماني كارمندان دولت به سازمان خدمات درماني محول شد و فعاليت شركت هاي بيمه به عمليات بيمه تجارتي و خصوصي محدود شد.
2-    تا انقلاب بيست و دوم بهمن، علاوه بر شركت سهامي بيمه ايران سيزده شركت بيمه خصوصي و دو نمايندگي خارجي در بخش بيمه بازرگاني در ايران فعاليت ميكردند كه بموجب مصوبه تيرماه 1358 شوراي انقلاب كليه موسسات بيمه خصوصي ملي و دو نمايندگي خارجي تعطيل شدند و سپس تعداد شركت هاي بيمه ملي شده عملا به 3 شركت تقليل يافت.
در حال حاضر علاوه بر شركت بيمه ايران و شركتهاي ملي شده، بعلت تغيير خط مشي دولت و نياز جامعه به فعاليت شركتهاي بيمه خصوصي،  چندین شركت بيمه خصوصي نيز مجوز فعاليت در صنعت بيمه كشور را بدست آورده اند كه بتدريج وارد بازار شده اند.

بیمه ایران

logo-samandehi

نماد انجمن صنفی کسب و کار

کلیه حقوق مادی و معنوی سایت بیمه دیجیتال،متعلق به نمایندگی 20319 شرکت سهامی بیمه ایران می باشد.

استفاده از مطالب این سایت ، با ذکر منبع بلامانع است.

تهران، بزرگراه رسالت، خیابان استاد حسن بنا (جنوبی)، پلاک 137، طبقه سوم شمالی

تلفن: 88863960 ، 88309793 ، 86021241

www.bimehdigital.ir - www.bimehdigital.com - info@bimehdigital.ir

طراحی و اجرا: وب نگاران

 
پیام بگذارید
سوالات خود را با ما در میان بگذارید. همکاران ما در اسرع وقت پاسخ شما را ارسال خواهند نمود.
1000 کاراکتر باقیمانده